وزارت تحصــــــیلات عالی
دانشــــــــــــــــــگاه بلخ
دانشکده تعلیم و تربیه
دیپارتمنت جغرافیه
تقسیمات اداری و ی در افغانستان
(ولایات ، مراکز ولایات و ولسوالی ها )
تهیه و ترتیب از : محمد وحید البشیری
استاد مضمون : پوهنمل ملالی دقیق
سال تحصیلی 1397 هــ ش
فهرست مطالب
اهداف
پیشگفتار
مقدمه
عوامل جغرافیایی و تقسیمات کشوری افغانستان
تقسیمات اداری در تاریخ افغانستان
معرفی واحد های اداری
مرکز ولایت
لوی ولسوالی ( شهرستانهای بزرگ)
ولسوالی ها (شهرستان)
علاقه داری ( مجموعه چند روستا)
جدول شماره یک ولایات درجه اول
جدول شماره دو ولایات درجه دوم
جدول شماره سه ولایات درجه سوم
سخن آخر
نتیجه گیری
منابع ماخذ
اهداف :
- معرفی تقسیمات اداری و ی افغانستان
- شناخت و اهمیت تقسیمات اداری در حکومت داری افغانستان
- شناخت در مورد ولایات ، مرکز ولایت و ولسوالی ها
- بررسی مشکلات شهری و ترک دهات ها
پیشگفتار
تقسیمات اداری و ی کشوری عبارت از تقسیم نمودن یک واحد مستقل جغرافیایی ( کشور) برای سهولت اداره آن، تامین امنیت و بهبود اوضاع اجتماعی و اقتصادی در داخل کشور گفته میشود.
دانشجویان رشته جغرافیا در دانشکده تعلیم وتربیه دانشگاه بلخ در سمستر خزانی سال سوم تحصیلی شان مضمونی تحت عنوان جغرافیای ی افغانستان » را در کنار دیگر مضامین تحصیلی خویش به تعداد دوکریدت درهفته دنبال مینمایند. با توجه به نیازمندی ها ونظر به لایحه سیستم کریدت وزارت تحصیلات عالی دانشجویان در کنار تعقیب رشته مذکور وفراگیری لکچر نوت باید موضوعی را تحت عنوان کار عملی یا تحقیقی خود که مکملی بر مضمون مورد نظر باشد را تحقیق وبعداً آنرا در قالب یک چپتر به استاد خویش تقدیم نموده وخلاصه موضوع وهدف نهایی آنرا در صنف خویش ارایه نماید .
براین اساس موضوعی که توسط استاد مضمون محترمه "پوهنمل ملالی دقیق" برای من به عنوان موضوع تحقیقی سپرده شده است تشکیلات اداری افغانستان است » که من با حمایت و رهنمایی استاد نهایت مهربان خود و تحقییات کتابخانه ای وانترنیتی خویش این موضوع را آماده نموده ودر خدمت دیگر همکلاسی های خویش قرار میدهم امید وارم که بتواند این تحقیق ناچیز من راهنمایی خوبی برای دانشپژوهان این رشته ویا آنانی که درپی کسب معلومات در خصوص تشکیلات اداری افغنستان است باشد .
بااحترام
محمد وحید البشیری
محصل سال سوم رشته جغرافیه
مقدمه
اگر چه نظام ی در هر کشور نحوه مدیریت بر سرزمین را مشخص می کند، اما مدیریت بر یک سرزمین بدون تقسیم آن به واحد های کوچک تر امکان پذیر نسیت. بنابر این تقسیمات کشوری بر ساختار اداری – مدیریتی سرزمین و سرعت دادن به توسعه و رشد هماهنگ ملی، تاثیر بسزایی دارد، و می تواند امنیت، همگرایی، وحدت و مشارکت ملی را تامین کند.[1] اگوست کنت ( August conte) در زمینه تقسیم مسئولیت بین دولت مرکزی و دولت های محلی می گوید: چون دولت ها نمی توانند و اصولاً نباید وارد جزئیات شوند، کارها و وظایف دولت باید بین سازمان های پایتخت که منحصراً با پرونده های اساسی سروکار دارند و مقامات محلی که باید مسائل و مشکلات روز افزون مربوط به محل خود را حل وفضل نمایند، تقسیم شود».[2] کشور جمهوری اسلامی افغانستان با وسعت 652,225 کیلومتر مربع چهیلمین کشور وسیع جهان میباشد. این وسعت بزرگ نیاز مندی مدیریت مبرم دارد. دولت افغانستان برای اینکه آسانتر خدمات را برای مردم ارایه نمایند، افغانستان را به چندین واحد بزرگ تقسیم نمودند. هر واحد به نوبه خود دارای چندین واحد کوچکتری دیگر نیز میباشد.
در طول تاریخ وسعت کشور در حال تغیر بوده و تغیرات وسعت سرزمین در نوع تقسیمات اداری داخلی کشور نیز تغیرات وارد نموده است. از آریانا الی خراسان و از خراسان الی افغانستان امروزی تغیرات چشم گیری در تقسیمات اداری کشور رخ داده است. مانند: در زمان امير عبدالرحمن خان تا اندازه افغانستان شکل را بخود گرفته بود، به شش ولايت، كابل به حيث پايتخت و ساير ولايات توسط نايپ الحكومه اداره مي شد. در زمان امان الله خان پنج ولايت و چهار حكومت اعلي تقسیم گردیده بود. در زمان محمد نادر شاه پنج ولایت و پنج حکومت اعلی نقسیم گردیده بود. آخرین تقسیمات اداری و ی کشور (تا سال 1388) از قرار ذیل میباشد. اداره محلی متشکل از چهار نوع ساختار و تشکیلات می باشد. 34 ولایت : ( 7 ولایت درجه اول 10 ولایت درجه دوم و 17 ولایت درجه سوم)؛ 364 ولسوالی ها : هر ولایت دارای (حد اقل ) 3 الی 27 ولسوالی؛ (66 ولسوالی درجه اول ، 177 ولسوالی درجه دوم و 121 ولسوالی درجه سوم). شاروالی ولایتی : اصولاً در هر ولایت یک ادراه شاروالی ؛ شاروالی محلی ( ولسوالی ): هر ولسوالی حد اکثر یک شاروالی داشته ولی آنها تاکنون فاقد چنین شاروالی ها می باشند. شاروالی ها واحد جداگانه دولتی بوده که ساختار و تطبیق بودجه شان از استقلال نسبی برخوردارند.
عوامل جغرافیایی و تقسیمات کشوری افغانستان
تقسیمات کشوری عبارت است از تقسیم کشور به مناطق مختلف از طریق مرز های قراردادی؛ به بیان دیگر سلسله مراتب اداری ـ ی در تقسیم هر کشور به واحد های کوچک تر برای سهولت اداره آن، و تامین امنیت و بهبود اوضاع اجتماعی و اقتصادی. [3] این تقسیم بندی گاه بر مبنای تاریخ و فرهنگ ، اوضاع جغرافیایی و جمعیت ، و گاه بر حسب ملاحضات ی ( به ویژه در دوره معاصره ) صورت می گیرد. تقسیمات کشوری از اهم مسائلی است که یک کشور در حال رشد باید برای انجام برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی و اداره بهتر و بهره برداری بیش تر به آن توجه کند باید گفت تقسیمات کشوری نوع سازماندهی برای تسهیل اعمال حاکمیت دولت هاست. با توجه به این مفهوم ، تقسیمات کشوری از دو وجه حائز اهمیت است: وجه اول آن که در سازماندهی مطرح میشود و در وجه دوم نحوه استفاده از این سازماندهی است که در واقع به عنوان ابزار میباشد. در حالی که استفاده از این ابزار در اختیار دولتها قرار دارد نحوه استفاده بر رابطه بین دولت و مردم مبتنی است. در سرزمین افغانستان مسئله تقسیمات کشوری در ادوار مختلف از اهمیت ویژه برخوردار بوده و میزان توفیق در اداره سرزمین ارتباط کاملی با چگونگی اعتبار سلسله های حکومتی و جایگاه آنها، وحدت ملی و دلبستگی ملت به حکومت و در مجموع میزان اقتدار حکومت مرکزی داشته است.
با نگاهی به نخستین تقسیمات کشوری در افغانستان به این نتیجه میرسیم که این تقسیمات چه اندازه تحت تاثیر عوامل جغرافیایی بوده است. در زمانی که این کشور بنام آریانا یاد میشد از مجموع ولایات شانزده گانه آن زمان ده ولایت وسیع و بزرگ که تمام نواحی بین دره های رشته کوه های هندوکش و حوزه های اطراف آن ( حوزه سند، اکسوس، هلمند ومناطق میان رود سیحون و جیحون) را در بر می گرفت، بوجود آمد که مؤرخین و جغرافی دانان قدیم از این ولایات چنین نام میبرند: باکتریا، سغد،باکتریانا،مرگیانا، آریا، پاراپامیزوس، درناگیانا،آراکوزیا، گدروزیا و پکتیا.
دکتر محمد حسین یمین، در مورد و حدود و وسعت قلمرو سرزمین آریانا می نویسد: استرابو جغرافیا نگار و مؤرخ یونانی بر اساس گفتار اراتوستن حدود و ثغور آریانا به همین گونه بطلیموس» و بیلو» ولایات آریانا را در هفت ولایت این چنین مشخص ساخته اند: 1. مارجیانا(حوزه مرغاب) 2. بکتریانا(بلخ و بدخشان) 3. هریوا (حوزه هرات) 4. پارو پامیزاس ( حوزه کابل و هزاره جات) 5. درانجیانا ( حوزه سیستان) 6. اراکوزیا( حوزه ارعنداب) 7. گدرزیا( حوزه بلچستان)».
اما سرزمین آرایانا بعد از نفوذ اسلام واستیلای عرب به گونه رسمی خراسان نام گرفت و به همین نام مشهور گردید. پس از آن نام خراسان و خراسانیان درآثار و نویشته های نویسندگان و شاعران خراسانی ، مؤرخین و محققین عرب و غیر عرب به کثرت انعکاس یافت. در نویشته ها وآثار این محققین و نویسندگان باوجودیکه از حدود و مناطق خراسان با تفاوت و اختلاف سخن به میان می آید اما این امر مسلم است که افغانستان امروز بخش بزرک و محوری خراسان محسوب میگردد. مؤرخ و جغرافی دان عرب احمد بن یحی بن جابر بغدادی که به بلاذری است در تألیف مشهور خود فتوح البلدان» در سال 255 هجری ولایات نیشاپور( مناطق شرقی ایران امروز)، هرات، مرو، جوزجان ، بادغیس ، سمنگان، بدخشان ، بلخ، بامیان، ماوراءالنهر و خوارزم را از مناطقی مربوط به خراسان میداند».
مؤلف کتاب مشهور مسالک و ممالک» ابو اسحاق ابراهیم بن محمد اصطخری در حالیکه مناطق نیشاپور، مرو، هرات ، بلخ، غرجستان، طخارستان، غور و بامیان به شمول غور بند ، لوگر ، کابل ، نجراب، پروان ، غزنی ، پنجشیر را جز خاک خراسان میخواند، سند و ماوراء النهر را از آن مستثنی میدارد.
در قرن چهارم در کتاب احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم» سرزمین کنونی افغانستان به سیزده واحد اداری به نام های بلخ ، طخارستان، بامیان، غزنین، والشتان، بست، سگستان، هرات ، بوشنج، بادغیس،گنج، اسفزار و جوزجانان تقسیم بندی شده است. بدن شک سرزمین کوهستانی ما بسته به عوامل جغرافیایی منحصر به فرد خود مورد تقسیم بندی قرار گرفته است.
تقسیمات اداری در تاریخ افغانستان
تقسیمات اداری کشور در زمانهای مختلف متغییر بوده است و براساس نحوه حکومت داری تعیین میشده است. لذا در اين جا به صورت اختصار تقسيمات اداري افغانستان از زمانی احمد شاه ابدالی بنیانگذار افغانستان به این طرف را مورد بررسی قرار میدهیم، او برای اداره قلمرو وسیع خود ، کشور را به هشت ولایت قندهار ، هرات ، کابل، مزارشریف، خراسان ، بدخشان، پنجاب و کشمیر و پانزده حکومت اعلی به نام های فراه ، میمنه، غزنی ، دیره اسماعیل خان ، دیره غازی خان ، شکار پور، سیوی ، سند ، چچه هزاره ، لیاه ، ملتان ، وسر هند تقسیم کرد. بعد از احمد شاه ،قلمروه افغانستان کوچک ومورد تجزیه قرار گرفت ، ونظم تقسیمات اداری نیز بهم خورد تا اینکه در زمان امیر شیر علی خان تشکیلات اداری بوجود آمدن پنج ولایت ، کابل ، کندهار ، ترکستان افغانی ، هرات و فراه منظم شد . تقسيمات اداري افغانستان در زمان امير عبدالرحمن خان به شش ولايت ذيل چنين بوده است.
- ولايت تركستان افغاني
- ولايت بدخشان توام با واخان
- ولايت هرات
- ولايت قندهار
- ولايت فراه
- ولايت كابل
كابل به حيث پايتخت و ساير ولايات توسط نايپ الحكومه كه از طرف خود امير انتخاب مي گرديد اداره مي شد. ولايات به نوبه خود به نواحي خرد و بزرگ تقسيم مي گردند. در زمان امان الله خان تعديلات در تقسيمات ملكيه افغانستان به عمل آمد. چنان چه در نظام نامه تقسيمات ملكيه افغانستان سال ۱۳۰۲ چنين شرح گرديده است. افغانستان در سال ۱۲۹۹ به چهار حكومت اعلي و پنج ولايت به ترتيب ذيل تقسيم شده بود:
- ولايت كابل
- ولايت قندهار
- ولايت هرات
- ولايت تركستان
- ولايت قطغن و بدخشان
- حكومت اعلي سمت مشرقي
- حكومت اعلي سمت جنوبي
- حكومت اعلي فراه
- حكومت اعلي ميمنه
ولايات تحت اداره نايب الحكومه ها و حكومات اعلي توسط حاكم اعلي و نايب الحكومه كابل كه به نام والي گفته مي شد اداره مي شدند. ولايات و حكومت هاي اعلي به نوبه خود به تقسيمات اداري كوچك مانند حكومت هاي كلان وحكومتي ها و علاقه داري منقسیم مي گرديدند و از لحاظ اداره حكومات كلان، حكومتي ها را و حكومتي ها علاقه داري ها را تحت اداره داشتند. علاقه داري هايي كه از جمله واحدهاي كوچك اداري محسوب مي شدند از قريه هاي متعدد متشكل بودند. امور اداري علاقه توسط علاقه دار و امور اداري قريه ها توسط يك يا دو نفر قريه دار اجرا مي گرديد. حكومتي ها به سه درجه انقسام يافته بودند: اول، دوم و سوم وعلاقه داري ها به درجه اول و دوم تقسيم مي شدند.
در زمان محمد نادر خان در تقسيمات ملكيه ولايات افغانستان نيز تغيرات به شرح ذيل به عمل آمد:
- ولايت كابل
- ولايت قندهار
- ولايت هرات
- ولايت مزار شريف
- ولايت قطغن و بدخشان
- حكومت اعلي سمت مشرقي
- حكومت اعلي سمت جنوبي
- حكومت اعلي فراه و چخانسور
- حكومت اعلي ميمنه
- و حكومت مستقل ارگون
آمر ولايت كابل به نام والي و ساير ولايات به عنوان نايب الحكو مه و حكومت هاي اعلي به نام حاكم اعلي خطاب مي شد و در عين زمان مانند سابق اين تقسيمات اداري به تقسيمات اداري كوچك تر يعني دوازده حكومت كلان و ۱۲۰ حكومت ثالثه و ۱۶۳ علاقه داري تقسيم مي گرديد در زمان محمد ظاهرشاه در تقسيمات ملكيه ولايات افغانستان نيز تغيرات به شرح ذيل به عمل آمد: به تعقيب يك سلسله اصلاحات كه در امور مختلفه افغانستان از جانب سازمان دولتي روي دست گرفته شد در سال ۱۳۴۳ تشكيلات اداري جديد تدوين و تشكيلات سابقه ملغي قرار داده شد. در ابتدا يعني در سال ۱۳۴۳ افغانستان به ۲۹ ولايت و يك سال بعد از آن به ۲۸ ولايت تقسيم گرديد. اما از زمان نظام خجسته جمهوري يعني سال ۱۳۵۲ به اين طرف افغانستان به ۲۷ ولايت تقسيم گرديده است كه به اين اساس در افغانستان ۳۲۵ واحد اداري وجود دارد كه شامل ۲۷ ولايت ۵ لوي ولسوالي ۱۷۵ ولسوالي و ۱۱۸ علاقه داري مي باشند . تقسیمات اداری کشور در سال ۱۳۷۰ هجری شمسی شامل ۳۲ ولایت ، ۹۴ نقطه شهری، ۲۹۴ ولسوالی و ۳۵۵۰۰ قریه بوده است. که علاقه داریها از تشکیلات اداری حذف و به ولسوالی تبدیل شده است.
معرفی واحدهای اداری
ولایت واحد اداری بزرگ در درونی یک مملکت میباشد. که در ساختار یک سرزمین منحیث حوزه رسمی را تشکیل داده و از همین حوزه رسمی واحدهای کوچکتر جهت انسجام امور اداری ، ی ، نظامی غیره تنظیم می شود. نظام اداری و ولایت ها به درجه یک ، دو و سه تقسیم گردیده است. مانند کابل، ننگرهار، قندوز، بلخ، هرات و قندوز ولایات درجه یک، ولایات غزنی، پروان، جوزجان، فراه، فاریاب، بغلان، تخار، بدخشان و هیلمند ولایات درجه دو و بامیان، وردک، لوگر، نورستان، کنر،ذخوست، پکتیکا،زابل، نیمروز، غور، بادغیس، سرپل، ارزگان، لغمان، سمنگان، پنجشیرو دایکندی ولایات درجه سوممیباشد و همچنین ولسوالی ها نیز به درجه های ۱ ، ۲ ، ۳ و ۴ تقسیم شده است . که تقسیم بندی و درجه بندی آنها تا اندازه زیادی براساس تعداد جمعیت ( نفوس ) و مساحت جغرافیایی ولسوالیها صورت گرفته اداره قبایل و کوچی ها به علاقه داریها یا لوئی ولسوالیها مربوط می شود. واحدهای اداری به چهار نوع تقسیم شده است
مركز ولايت
مركز ولايت شهر عمده ولايت (شاروالي) با يك تعداد قريه هاي جوار آن احتوا مي كند معهذا ساحه بعضي از مراكز ولايات مانند كابل، كندهار، هرات، مزار شريف، جلال آباد و ميمنه در واقع محدود به حدود شاروالي شهر مي باشد وضمنا مراكز ولايت مقام اداري ولايت است كه فعاليت هاي تمام واحد هاي كوچك اداري، لوي ولسوالي، ولسوالي و علاقه داري از آن جا نظارت مي شود .
لوي ولسوالي ( شهرستانهای بزرگ)
لوي ولسوالي ها نيز مانند مراكز ولايات داراي يك مركز اداري و بعضي قراء ماحول آن مي باشد كه مستقيما زير اداره اين مركز قرار دارند . لوي ولسوالي ها مانند مراكز ولايات از نقطه نظر سلسله مراتب اداري واحد هاي كوچك اداري خويش را نظارت مي كنند. تعداد لوي ولسوالي ها به بالغ پنج واحد مي گردند كه عبارتند از: لوي ولسوالي كاپيسا (محمود راقي) مربوط ولايت پروان- لوي ولسوالي كتواز (زرغون شهر) مربوط ولايت غزني- لوي ولسوالي شينوار( غني خيل) مربوط ولايت ننگرهار لوي ولسوالي ارگون ولوي ولسوالي خوست مربوط ولايت پكتيا .
ولسوالي ها ( شهرستان)
ولسوالي ها اساس تقسيمات واحد هاي اداري افغانستان محسوب مي شوند. هر ولسوالي داراي يك مركز اداري و قريه هاي اطراف آن مي باشد. ولسوال ( شهردار ) كه در راس يك ولسوالي قرار دارد نزد والي و يا لوي ولسوال مربوط مسئوليت دارد. نظر به تشكيلات فعلي در حدود ۱۷۵ ولسوالي در سر تا سر مملكت وجود دارند.
علاقه داري ( مجموعه چند روستا) :
علاقه داري ها نيز شامل يك مركز اداري وقراء مربوط مي باشد. علاقه دار در برابر ولسوال، لوي ولسوال و يا والي مربوط خويش مسئوليت دارد. فعلا ۱۱۸ علاقه داري در سر تا سر كشو روجود دارند . در هر ولايت رئيس اداره محلي، والي ها مي باشد كه طبق مقررات مقرر مي گردد. در هر ولايت باقي نماينده هاي قوه اجرا ئيه از وزارت هاي مختلف تحت اثر والي كه نماينده بزرگ قوه اجرا ئيه مي باشد اجراي وظيفه مي كنند. والي ها نزد وزارت داخله در اجراي امور ايشان مسئوليت دارند. اراضي علاقه دار ي ها ، ولسوالي ها و لوي ولسوالي ها به قريه و دهات منقسم بوده و در هر دِه يك نفر ملك انتخاب مي گردد.
آخرین تقسیمات اداری و ی کشور (تا سال 1388) از قرار ذیل میباشد. اداره محل متشکل از چهار نوع ساختار و تشکیلات می باشد. 34 ولایت : ( 7 ولایت درجه اول 10 ولایت درجه دوم و 17 ولایت درجه سوم)؛ 364 ولسوالی ها : هر ولایت دارای (حد اقل ) 3 الی 27 ولسوالی؛ (66 ولسوالی درجه اول ، 177 ولسوالی درجه دوم و 121 ولسوالی درجه سوم). شاروالی ولایتی : اصولاً در هر ولایت یک ادراه شاروالی ؛ شاروالی محلی ( ولسوالی ): هر ولسوالی حد اکثر یک شاروالی داشته ولی آنها تاکنون فاقد چنین شاروالی ها می باشند. شاروالی ها واحد جداگانه دولتی بوده که ساختار و تطبیق بودجه شان از استقلال نسبی برخوردارند.
جدول (1) آخرین تقسیمات کشوری (ولایت درجه اول سال1388)
|
شماره |
ولایات درجه اول |
مرکز |
تعداد روستا |
ولسوالی ها به تفکیک درجه |
|
کابل |
کابل |
768 |
درجه اول : میر بچه کوت، پغمان، قره باغ،شکر دره (4واحد). درجه دوم: سروبی، بگرامی ،ده سبز ، چهار آسیاب و استالیف (5واحد). درجه سوم: کلکان، خاک جبار ، گلدره، موسهی ، فرزه (5 واحد). |
|
قندهار |
قندهار |
913 |
درجه اول : سپین بولدک، پنجوایی،(2 واحد). درجه دوم : ارعنداب، میوند،شاه ولی کوت، ارغستان، معروف، دامان، خاکریز، شورابک ، ژری ( 9 واحد). درجه سوم : غورک ،ریگ، نیش ،میانشین (4 واحد) |
|
هرات |
هرات |
2169 |
درجه اول : شیندند، انجیل، غوریان، گذره،پشتون زرغون (5 واحد). درجه دوم : اوبه، کرخ،کشک، گلران، کهسان،زنده جان، ادرسکن (7واحد). درجه سوم : کشک کهنه، فرسی، چشت شریف ، (3 واحد) |
|
بلخ |
مزارشریف |
1138 |
درجه اول: بلخ، نهرشاهی ، دولت آباد ، شولگره ، خُلم (5 واحد). درجه دوم : په، چهار بولک ، چمتال،کلدار،دهدادی، مارمل کشنده، چهارکنت، زاری(9 واحد). |
|
ننگرهار |
جلال آباد |
1400 |
درجه اول: شینوار، خوگیانی ، کامه، سرخرود،رودات( 5 واحد). درجه دوم: حصارک، کوزکنر، گوشته، آچین، نازیان، مهمند دره ، ده بالا ، شیرزاد، دره نور ، بتی کوت، پچیراگام، کوت، بهسود (13 واحد) . درجه سوم : چپرهار، لعل پور، دربابا (3 واحد) |
|
قندوز |
قندوز |
903 |
درجه اول: حضرت امام صاحب، خان آباد، دشت ارچی( 3 واحد) . درجه دوم : قلعه زال،چهار دره، علی آباد، (3 واحد) |
|
بدخشان |
فیض آباد |
51 |
درجه اول : کشم (1 واحد). درجه دوم : درواز، جرم، اشکاشم، واخان، شغنان، خواهان، شهر بزرگ ، تشکان، داریم، شکی، ارگو ، یاوان، راغستان، یفتل سفلی، بهارک (15 واحد) . درجه سوم : کران و منجان ، زیباک، خاش ، یمگان، کوفاب، تگاب(کشم بالا) ، کوهستان، درواز بالا، وردوج، ارغنجخواه، شهدا(11 واحد). |
جدول (2) آخرین تقسیمات کشوری (ولایت درجه دوم سال1388)
|
شماره |
ولایات درجه دوم |
مرکز |
تعداد روستا |
ولسوالی ها به تفکیک درجه |
|
پکتیا |
شرن |
784 |
درجه اول: زرمت، سید کرم (2 واحد). درجه دوم : جاجی، جانیخیل، چَمکَنی، دَند پَتان، ځدران ، لجه احمدخیل (6 واحد). درجه سوم :احمدآباد، شَواک ( 2 واحد) |
|
|
پروان |
چاریکار |
937 |
درجه اول: بَگرام، غوربند ، جبلسراج ( 3 واحد) درجه دوم : سرخِ پارسا ، سالَنگ، سیدخیل ( 3 واحد). درجه سوم : شیخعلی، شینواری ، کوهِ صافی ( 3 واحد) |
|
|
|
غزنی |
غزنی |
3109 |
درجه اول: اَندَر، ناوَر، مُقُر ، جاغوری، قرهباغ، ( 5 واحد) درجه دوم : ناوه، مالستان ، اَجرستان، گیلان، ، واغَظ ، جغتو ( 6 واحد). درجه سوم : آب بند، بهرام شهید عُمری، دهیک، رشیدان، زنهخان، گیرو، ولیمحمد شهید ( 7 واحد). |
|
|
بغلان |
پلخمری |
1365 |
درجه اول : اندراب، بغلان جدید، نَهرین(2 واحد). درجه دوم : خوست و فِرِنگ، دوشی، تاله و برفک، دهانه غوری، بُرکه، خِنجان(6 واحد). درجه سوم : پُلِ حصار، جَلگه نهرین ، دِه صلاح، فِرِنگ و غارو، گذرگاه نور، اندراب (6 واحد). |
|
جوزجان |
شبرغان |
388 |
درجه اول: آقچه( 1واحد) درجه دوم : مِنگَجِک ، قَرقین، خانقاه( 3 واحد) درجه سوم : ، خُمآب، خواجه دوکوه، دَرزاب، فیضآباد، قوش تپه، مَردیان، ( 6 واحد). |
|
|
هلمند |
لشکرگاه |
1704 |
درجه اول: نهرِ سراج، ناوهٔ بارکزائی، نادعلی ( 3 واحد) درجه دوم : کَجَکی، گرمسیر، بَاغران، نوزاد، دیشو، موسیقلعه، سَنگین( 7 واحد) درجه سوم : ریگِ واشیر ( 2 واحد) |
|
|
فراه |
فراه |
1053 |
درجه دوم : اناردره، بالابلوک، قلعهٔ کاه، بَکواه، پرچمن، لاش و جُوَین، پُشترود، گلستان ( 8 واحد) درجه سوم : خاک سفید، شیبکوه ( 2 واحد) |
|
|
فاریاب |
میمنه |
1000 |
درجه اول: اَندخوی، پشتونکوت، قیصار، بُلچراغ، شیرینتَگاب ( 5 واحد) درجه دوم : دولتآباد، خواجه سبزپوش ولی، قَرغان، گَرزیوان،اَلمار ( 5 واحد) درجه سوم: قَرَم قُل، کوهستان، خان چهار باغ ( 3 واحد). |
|
|
تخار |
تالقان |
1212 |
درجه اول: روستاق، خواجه غار، بهارک، ( 3 واحد). درجه دوم : فَرخار، چاهآب، یَنگیقلعه، اِشکمِش، وَرسَج، کلفگان ( 6 واحد).درجه سوم: بَنگی، چال، خواجه بهاءالدین، دَرقَد، دشتِ قلعه، نمکآب، هزارسَموچ( 7 واحد). |
|
|
کاپیسا |
محمود راقی |
615 |
درجه اول: نَجراب تَگاب، حصهٔ اول کوهستان، کوهبند( 4 واحد). درجه دوم : حصهٔ دوم کوهستان ( 1 واحد). درجه سوم: اَلِهسائی( 1 واحد). |
جدول (3) آخرین تقسیمات کشوری (ولایت درجه سوم سال1388)
درباره این سایت